"ញញឹម​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​​" និង​ "សុំ​ទោស​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​អ្នក​"


ក្នុង ​ពេល​ដែល​យើង​កំពុ​ង​នឹក​នរណា​ម្នាក់​​គ្រប់​ពេល​វេលា​ គេ​ម្នាក់​នោះប្រហែល​ជា​កំពុង​នឹក​អ្នក​ផ្សេង​ក៏​ថា​បាន​​ ហើយ​​ពេល​ខ្លះ​ក៏​អាច​មាន​នរណា​ផ្សេង​ម្នាក់​ទៀត​​កំពុង​នឹក​ដល់​យើង​ដូច​ គ្នា​​ដែរ​។

ពេល​ខ្លះ​ការ​ស្រមើល​ស្រម៉ៃ​តែ​ម្នាក់​ឯង​ វា​ប្រហែល​ជា​ល្អ​ជាង​ការ​ដឹង​ការ​ពិត​ដែល​ថា អ្វី​ដែល​យើង​បាន​គិត​ទាំង​អស់​ វា​គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​​ស្រម៉ៃ​របស់​យើង​តែ​ម្នាក់​ឯង​ ដូច្នេះ​​វា​គ្មាន​​អ្វី​ប្លែក​ទេ​ដែល​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ធំ​សុខ​ចិត្ត​រស់​ នៅ​​ក្នុង​ក្តី​ស្រម៉ៃ​របស់​ខ្លួន​ ច្រើន​ជាង​ការ​ទទួល​ដឹង​ឮ​ការ​ពិត​​ដែល​ធ្វើ​​ឲ្យបេះ​ដូង​គ្រាំ​គ្រា​ ព្រោះ​ក្តី​ស្រម៉ៃ​ដែល​គិត​ថា​គេ​ម្នាក់​នោះ​​បាន​ស្រឡាញ់​ខ្លួន​ដែរ ក្តី​ស្រម៉ៃ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​មាន​ក្តី​សុខ​ ព្រោះ​ខ្លួន​បាន​លង់​ស្រឡាញ់​គេ​​យ៉ាង​ខ្លាំង​​បាត់​ទៅ​ហើយ​។

ទោះ​មិន​បាន​ជា​មនុស្ស​ទី​មួយ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​គេ មិន​មែន​ជា​រឿង​គួរ​ឲ្យ​សោក​សៅ​ទេ យើង​អាច​មនុស្ស​ទី២ ដែល​វា​នៅ​ល្អ​ជាង​ជា​អ្នកទី​​៣ ទី​៤ ហើយ​ប្រសិន​យើង​ជា​មនុស្ស​ទី ១០​​ក្នុង​ចិត្ត​គេ ក៏​សូម​ឲ្យ​គិត​ទុក​ថា​ វា​ល្អ​ជាង​ការ​​ដែលយើង​​មិន​មានភាព​សំខាន់​ក្នុង​ចិត្ត​គេ​សោះ​។

សូមមេត្តា​ចង​ចាំ​ទុក​ថា ប្រសិន​បើ​បេះ​ដូង​អ្នក​​មិន​ទាន់​ស្រែក​ទ្រហ៊ោ​យំ​ចេញ​មក​ខ្លាំង​ និង​មិន​ទាន់​និយាយ​ប្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ថា ខ្ញុំ​នឿយ​ហត់​ចិត្ត​ខ្លាំង​ណាស់​ សូម​ហាម​ចិត្ត​អ្នក​ទៅ មុន​នឹង​ការ​​នឿយ​ហត់​ចិត្ត​​ច្រើន​ជាង​នេះ កុំ​ព្យាម​ស្រឡាញ់​គេ​ថែមទៀត​គួរ​បណ្តោយ​តាម​វាសនា​ អ្វី​ដែល​ត្រូវ​កើត​វា​ត្រូវ​តែ​កើត​ គ្មាន​អ្នក​អាច​ឃាត់​វា​បាន​ឡើយ។ ​ហើយ​… សូម​រក្សា​ចិត្ត​ស្រឡាញ់នោះ​ត​ទៀត​ចុះ ព្រោះ​ការ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ មិន​ត្រូវ​ការ​ ការ​ព្យាយាម​ទេ រីឯ​ការ​កាត់​ចិត្ត​​ឈប់​ស្រឡាញ់​ឯនោះ​ទេ ដែល​ត្រូវ​ការ​ព្យាយាមយ៉ាង​ច្រើន។ សាក​ថ្លឹង​ថ្លែង​ទំងន់​ក្នុង​ចិត្ត​យើង​សាក​មើល​ថា សេចក្តី​សុខ​នៅ​ពេល​ដែល​អ្នក​បាន​ឃើញ​មុខ​គេ នៅ​ក្បែរ​គេ ស្និត​ស្នាល​និង​​គេ មក​ថ្លឹង​ជាមួយ​និង ទុក្ខ​សោក​​នៅ​ពេល​បេះ​ដូង​អ្នក​ស្រែក​នឹក​​គេ ចង់​ឮ​សំលេង​គេ ចង់​នៅ​ក្បែរ​គេ តើ​មួយ​ណា​មាន​ទំងន់​ជាង​មួយ​ណា?

កុំ​បន្ទោស​ខ្លួន​ឯង ដែល​មក​ជួប​គេ​យឺត​ពេល​បន្តិច កុំ​បន្ទោស​ខ្លួន​ឯង​ដែល​ស្រឡាញ់​គេ កុំ​បន្ទោស​ថា​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​គេ​មិន​មាន​ចិត្ត​ឲ្យ​យើង កុំ​ខឹង​និង​វាសនា​ កុំ​ត​វ៉ា​និង​ព្រហ្មលិខិត ដែល​នាំ​ឲ្យ​យើង​បាន​ជួប​គេ តែ​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​គេ​ស្រឡាញ់​យើង​ដូច​យើង​ស្រឡាញ់​គេ។

បើ​​ដល់​ពេល​ណាមួយ​ដែល​គេ​មិន​អាច​ទទួល​ការ​ស្រឡាញ់​របស់​អ្នក​ទេ សូមគិត​ និង​​និយាយ​សុំ​ទោស​គេ​ថា "សុំ ​ទោស​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​អ្នក​ សុំ​ទោស​ដែល​​ការ​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​រំខាន​ដល់​អ្នក ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មិន​អាច​ឈប់​ស្រឡាញ់​អ្នក​បាន​ទេ តែ​សូម​អ្នក​កុំ​បារម្មណ៍​អី សុំ​​បាន​ត្រឹម​ស្រឡាញ់​អ្នកតែ​ម្ខាង​ ខ្ញុំ​មាន​សេចក្តី​សុខ​ណាស់​ទៅ​ហើយ សេចក្តី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​ មិន​ត្រូវ​ការ​ចម្លើយ​តប​ពី​អ្នក​វិញ​ទេ​" ។

ចូរ​ញញឹម​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង ទោះ​​មក​ជួប​គេ​យឺត​ពេល​បន្តិច​ ទោះ​មិន​អាច​ឲ្យ​គេ​ស្រឡាញ់​​ខ្លួន​បាន តែ​​យ៉ាង​ណា​ស់ក៏​យើង​បាន​ជួប​គេ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​គេ​មាន​រូប​យើង​ក្នុង​បេះ​ដូង​គេ​ខ្លះ​ដែរ ទោះ​ឋិត​ក្នុង​ថានះ​អ្វី​ក៏​ដោយ។ ត្រឹម​មួយ​កូន​​ចំនិត​ក្នុង​បេះ​ដូង​របស់​មនុស្ស​ដែល​យើង​ស្រឡាញ់​ វា​មាន​ទំហំ​ធំ​ស្មើ​ផែន​ដី​ទាំង​មូល​សំរាប់​​យើង​។

ញញឹង​ឲ្យ​គេ​ ម្នាក់​នោះ​ផង ទោះ​បី​គេ​មិន​មានចិត្តឲ្យ​យើង​ច្រើន​ក៏​ដោយ តែ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​គេ​ព្រម​ទទួល​ដឹង​ថា​ យើង​ស្រឡាញ់​រូប​គេ​។ ញញឹម​ឲ្យ​ជោគ​វាសនា​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​បាន​ស្គាល់​គ្នា​។ អ្នក​គួរ​សប្បាយ​ចិត្ត​ទៅ​វិញ​ទេ ដែលគ្រាមួយ​​ក្នុង​​​ជិវិត​របស់​អ្នក​ ​បាន​ជួប​មនុស្ស​ម្នាក់​ ដែល​អ្នក​ចង់​ផ្តិត​ស្នាម​ញញឹម​របស់​គេទុក​ក្នុង​បេះ​ដូងតែ​ម្នាក់​ឯង​ ទុក​ក្នុង​ការ​ចង​ចាំ ​ដ៏​ផ្អែម​ល្ហែមតែ​ម្នាក់​ឯង សប្បាយ​ចិត្ត​ដែល​​បាន​ជួបមនុស្ស​ម្នាក់​ដែល ​មាន​ពេល​ខ្លះ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​នឹង​អ្នក ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​សើច ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​មាន​សេចក្តី​សុខ​ ហើយ​និង​ទ្រ​ហ៊ោ​​យំបាន​យ៉ាង​មិន​គួរ​ឲ្យ​ជឿ។​

ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​អ្នក​បាន​ជួប​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​សូម្បី​តែ​ស្នាម​ញញឹម​របស់​ គេ​ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ថ្ងៃ​ដ៏​អាប់​អួរ​របស់​អ្នក​ស្រឡះ​ភ្លឺ​ថ្លា​វិញ​បាន។ បាន​ត្រឹម​ឃើញ​មនុស្ស​ដែល​ខ្លួន​ស្រឡាញ់​ សើច ញញឹម មាន​សេចក្តី​សុខ​ជា​មួយ​នរណា​ម្នាក់​ដែ​ល​គេ​ស្រឡាញ់ ឬ​មាន​សេចក្តី​សុខ​ជាង​ការ​ដែល​គេ​នៅ​ជា​មួយ​យើង នេះ​ហើយ​គឺ​ជា​សេក្តី​សុខ​